سه شنبه , ۲۲ آبان ۱۳۹۷

حجت الاسلام احمدرضا دهقانی پژوهشگر مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) : محصولات تراریخته؛ تغییر خاموش عقاید جامعه

اشاره: یکی از مسائل اساسی و ضروری که در اسلام بر روی آن پافشاری زیادی شده است مسأله تغذیه و خوراک است که اتفاقا آیات و روایات زیادی نیز در این باره داریم که هریک به نوبه خود روی بخشی حساس از تغذیه دست گذاشته و لزوم سلامت غذا را یادآور می شوند.

غذای حلال و پاکیزه هم در سلامت جسمی و هم در صحت و سلامت روحی انسان مؤثر است؛ غذا و خوراکی که انسان می خورد اگر در ذات خود از مواد حلال تهیه نشده باشد جدای از حرمت شرعی که دارد امراض و بیماری های صعب العلاجی را نیز به همراه خواهد داشت و اگر از راه شرعی به دست نیامده باشد یا حق واجبی به آن تعلق گرفته باشد نیز آینده و مسیر سلامت روحی انسان را به چالش می کشد.

یک مسأله مهم و اساسی دیگر آن است که غذا در کنار حلال بودن ذاتی و شرعی باید پاکیزه هم باشد، چه بسا غذاهایی که از نظر اسلام حرمتی ندارد، اما یا اصلا ارزش غذایی برای بدن انسان ندارد و یا برای بدن مضر هستند و در آینده مشکلات و بیماری هایی را به  همراه می آورد.

یکی از مسائلی که اخیرا در کشور مطرح شده و اذهان عمومی را درگیر کرده بحث واردات و تولید محصولات تراریخته است که دولت اصرار زیادی بر وارد کردن آنها به کشور دارد؛ محصولات تراریخته با نوعی تغییر در ژن و آنزیم بذر یک گیاه یا میوه صورت می گیرد که میزان ثمردهی آن میوه یا گیاه را چند برابر می کند ولی مسلما ارزش غذایی همان میوه های عادی را ندارد.

با توجه به اهمیت بحث تغذیه و سالم بودن غذا در اسلام و همچنین مطرح شدن محصولات تراریخته در کشور حجت الاسلام احمدرضا دهقانی از فعالان عرصه طب گیاهی و اسلامی و همچنین از پژوهشگران مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری رسا، به تبیین ابعاد اهمیت غذای سالم و پاک پرداخته است که متن این گفت‌و‌گو از نظر خوانندگان محترم می گذرد.

رسا – به عنوان سؤال نخست بفرمایید، به نظر شما غذای پاک در پیشرفت های فکری و فرهنگی یک جامعه چه نقشی دارد؟

در مسأله غذای حلال مبنای ما آیات قرآن است؛ خداوند در قرآن می فرماید: «کلوا و اشربوا و لا تسرفوا» که بخورید و بیاشامید ولی اسراف نکنید؛ دو مطلب از این آیه مبارکه برداشت می شود، اولا انسان تا گرسنه نشده و نیاز به غذا پیدا نکرده نباید غذا بخورد و ثانیا هر وقت سیر شد دست از غذا بکشد که هرکدام از این دو مورد اگر رعایت نشود اسراف پیش می آید و نتیجه آن عبارت است از بیماری دل و بیماری عقل.

چرا عقل سالم در بدن سالم است؟

این که معروف شده که می گویند عقل سالم در بدن سالم است نشان می دهد آن بدنی نشاط و شادابی دارد و آن اندیشه و فکری در تفکرات و مباحث عقلی و حتی رویکردهای اعتقادی موفق است که جسم سالمی داشته باشد.

خداوند متعال در جای دیگر کتاب شریف قرآن دو ویژگی اساسی حلال بودن و طیب بودن را برای غذا برمی شمرد؛ مسأله ای که اخیرا پیش آمده است نوع تغذیه ای است که در جامعه امروز متداول شده است که متأسفانه بخشی از غذاها شاید طیب باشد ولی حلال نیست و برخی غذاها نیز شاید حلال باشد ولی پاک و طیب نیست و آن غذایی که حلال و طیب باشد سلامتی و نشاط جسم و روح را در بردارد.

وجود پارافین در چرخه عذایی مردم

برای مشخص شدن مطلب خوب است به این نمونه توجه کنیم؛ خود علم جدید زمین شناسی و علم کشف اعماق زمین به این نتیجه رسیده است که نفت خام حاصل فسیل دایناسورها و اجساد حیوانات از هزاران سال پیش است؛ در صنعت امروز نفت به صورت خام استخراج می شود و به محصولات متعددی تبدیل می شود که یکی از آنها پارافین است که این پارافین وارد چرخه غذایی زندگی مردم شده است؛ حال اگر چنین چیزی درست باشد آیا پارافینی که از جسد حیوانات به دست می آید حلالا طیبا است؟.

بنابراین یکی از عوامل بیماری ها و مشکلات جسمی و روحی همین تغذیه نادرست است؛ البته نمونه های زیادی دیگری همچون پارافین نیز داریم که وارد تغذیه مردم شده است؛ از همه این مسائل مشخص می شود غذای پاک متکی بر این است که آیات و روایات قرآن آن را تأیید کند.

رسا –  به عقیده شما دولت در عرصه تولید غذای پاک چه مسؤولیت هایی دارد؟

در هر عصری مسؤولین کشوری و دولت ها وظایفی دارند که یکی از آنها نظام سلامت، بهداشت و درمان جامعه است که برای آن بودجه خرج می کنند؛ این بودجه و سرمایه کشور باید در جهتی که صحیح است مصرف شود نه این که هرطور کشورهای دیگر و به ویژه کشورهای غربی و ضد دین زندگی می کنند ما نیز به همان سمت و سو برویم.

کشور ما امکان کشت همه محصولات غذایی را دارد

به نظر من دولت موظف است غذای حلال را به مردم معرفی کند؛ شما ببینید کشور ما در موقعیت جغرافیایی واقع شده که چهارگونه آب و هوایی دارد و امکان کشت و برداشت همه محصولات غذایی، میوه ای و دارویی را دارد و احتیاجی به واردات هیچ گونه محصول غذایی ندارد.

برای ما همواره سؤال بوده و هست که چرا کشور ما امکان که کشت کنجد یا زیتون را دارد باید روغن این دو محصول از کشورهای دیگر با قیمت بیشتر و همراه با سرب و مواد سمی به کشور وارد شود و یا برنج که کشور ما یکی از استعدادهای بزرگ دنیا در کشت و برداشت برنج ارگانیک طبیعی و با سبوس است چرا باید برنجی سرشار از سم و سرب از هند و پاکستان وارد شود و آمار سرطان و رماتیسم و بیماری های مختلف روز به روز و لحظه به لحظه افزایش پیدا کند.

برنج های وارداتی به کشور مواد پلاستیکی و شیمیایی است

نکته ای که بیان آن خالی از لطف نیست این است که اگر این برنجی که قرار است به کشور وارد شود برنج طبیعی بود و کاشت و برداشت طبیعی داشت ما حرفی نداشتیم، اما باید بدانیم این محصولی که با عنوان برنج از خارج وارد می شود اصلا برنج نیست بلکه آنها خمیر برنج را با محصولات شیمایی و پلاستیکی مخلوط می کنند و در دستگاه های مخصوص می ریزند و در طرف دیگر دستگاه محصولی شبیه برنج در یک اندازه و یک وزن خارج می شود.

من با این را با صراحت به دولت اعلام می کنم شما با واردات این نوع محصولات به کشور به مردم خود خیانت می کنید، چراکه  همین هزینه ها را می توانید برای صنعت کشاورزی هزینه کنید، چرا همین مبالغ هزاران تن محصولات وارداتی مثل روغن پالم را صرف کشاورزی خودمان نمی کنید؟

بر دولت و اعضای هیأت دولت و همه مدیران و مسؤولان و حقوق بگیران واجب است با صرف هزینه هایی در راستای سلامت و بهداشت جامعه قدمی بردارند و در جهت سالم سازی تغذیه و حمایت از کشاورزان و مقابله با واردات بی رویه مواد غیراستاندارد فعالیتی داشته باشند و در رایزنی های اقتصادی نیز این مسأله غافل نباشند.

وظیفه مسؤولان در رایزنی های اقتصادی

در رایزنی های اقتصادی از سمت دولت طبق قرار دادهایی که برای واردات محصولات غذایی نوشته می شود باید اولا برای دولت و ثانیا برای مردم کیفیت این مواد غذایی تضمین شود و مشخص شود این محصولی که وارد می شود از سلامت کافی برخوردار است؛ باز برای ما سؤال است چرا برخی از همسایه های برخی مواد غذایی را که احتمال می دهند از سلامت کافی برخوردار نیست به هیچ وجه قبول نمی کنند و یا جنس خریده را پس می فرستند، ولی کشور ما با آغوش باز از این گونه مواد غذایی استقبال می کند.

یکی از کارهایی که دولت در این عرصه باید انجام دهد این است که برای واردات محصولات غذایی کار کارشناسی صورت بدهد و این طور نباشد که برنج چون کاشت هند است و قیمت کمتری دارد به راحتی وارد کشور شود، بنابراین همانطور که ما در برزیل و استرالیا بر ذبح شرعی مرغ و دام نظارت می کنیم باید ناظر کیفی برای واردات غذا و دارو نیز داشته باشیم؛ مسؤول واردات کالا فقط تاجری نباشد که به فکر جیب خودش باشد بلکه باید فردی را برای این مسأله در نظر گرفته شود که سلامت جامعه را در نظر بگیرد.

به هر حال دولت بداند در نزد خدا ضامن است و اگر کوتاهی کند باید جوابگو باشد، دولت باید غذایی وارد کند که نسبت به سلامت آن مطمئن باشد به فکر هزینه های آن نباشد، چرا که این قدر در کشور ما هزینه های بیجا مصرف  می شود چطور می شود برخی از این هزینه ها در راستای سلامتی مردم و جامعه باشد.

رسا – نظر شما در رابطه با تولید محصولات تراریخته چیست؟ و این محصولات تا چه حد می تواند در زندگی مردم تاثیرات منفی یا مثبت داشته باشد؟

محصولات تراریخته، مواد غذایی است که بشر دست در چرخه طبیعی عالم برده و بخشی از محصولات را با توجه به مذاج خود برای این که به کشت انبوده برساند تولید می کند و به عنوان نمونه یک میوه را برای این که تولید بیشتری داشته باشد، بذر و آنزیم های آن را دستکاری می کنند و با یکسری ترکیبات شیمایی مخلوط می کنند که اصلا کار درستی نیست.

وقتی محصولات تراریخته کرم نمی زند یعنی ارزش غذایی ندارد

یک مطلب قابل توجه دررابطه با این محصولات این است که به دلیل همراهی آنزیم این مواد غذایی با مواد شیمیایی این محصولات اصلا آفت و کرم نمی زند که همین مسأله دلیل بر بی کیفیت بودن و مضر بودن محصولات تراریخته است چراکه می دانیم محصول طبیعی و سالم که ارزش غذایی دارد آفت و کرم می زند، این مسأله نشان می دهد ارزش غذایی مواد غذایی تراریخته آن قدر پایین است که کرم و حشره به سمت آن نمی رود.

گیاهان دارویی هم همین طور است، یک گیاه دارویی به هیچ عنوان نباید با سموم شیمیایی ترکیب بشود و همه مسائل در آن اهمیت دارد؛ زمین از نظر حاصل خیزی، نوع کود و فصلی که کشت می شود باید در یک شرایط مساعدی باشد، حال اگر این گیاهان را بخواهیم به صورت تراریخته تولید به هیچ عنوان اثر دارویی خود را نخواهند داشت.

این نکته را هم داخل پرانتز عرض کنم ما در کشوری اسلامی زندگی می کنیم ولی شما ببینید گیاه دارویی بزرگی مثل «اسطوخودوس» در فرانسه در مزارع چندین هکتاری کشت می شود و  چندین هکتار نیز مزارع «مرزنجوش» قرار دارد، در حالی که در کشور ما که باید طبی سنتی و اسلامی داشته باشد این گونه نیست.

یکی دیگر از مسائلی که بی فایده بودن محصولات تراریخته را ثابت می کند در رابطه با میوه ها است که در روایات وارد شده فلان میوه برای فلان بیماری خوب است یا فلان میوه فلان خاصیت را دارد؛ این روایات چه نوعی میوه را می گوید؟ آن میوه ای که حلالا طیبا باشد، این محصولات تراریخته یا دستکاری ژنتیکی شده شاید حلال باشد ولی در طیب بودن آن بحث است چون ژن و بذر آن را با ترکیبات شیمیایی مخلوط کرده اند و این میوه خواصی را که اصل آن دارد شاید نداشته باشد.

بیماری های متعدد با مصرف مواد غذایی تراریخته

در کل به عقیده من با مصرف محصولات تراریخته نه تنها کیفیت و سلامتی جامعه پایین می آید بلکه روز به روز بیماری های جدید نیز اضافه می شود که نام آن بیماری ها را نیز باید خود کشورهای اروپایی که این محصولات را معرفی می کنند، اعلام کنند چراکه خودشان این محصولات تراریخته را وارد کرده اند.

محصولات تراریخته یک ضرر دیگری دارد و آن این است که اصلا چرخه نظام طبیعت را به هم می زند و  حتی بافت زمین را خراب می کند و جذب آب و نوع کاشت و برداشت با محصولات طبیعی متفاوت است و نوع گازی که از این مواد در فضا متصاعد می شود از جمله آسیب هایی است که به نظام طبیعت وارد می شود.

رسا ـ شرکت های آمریکایی با چه هدفی محصولات نامرغوب و بیماری زا را در دنیا تولید می کنند؟

ابتدا اجازه بدهید یک مقدمه برای جواب این سؤال بیان کنم؛ یکی از اساتید طب گیاهی دکتر دریایی در سفری که خودشان یا یکی از دوستان شان به اروپا داشتند مجبور شده بودند به سرزمین های اشغالی فلسطین نیز سفر کنند؛ ایشان تعریف می کند که من در آنجا بیمارستانی را دیدیم که افراد در آن حجامت می شدند و بیماران با داروهای گیاهی درمان می شدند و اصلا چیزی به اسم داروی شیمیایی در آنجا نبود.

این را بدانید، تا صد سال قبل تمام دانشگاه های پزشکی دنیا کتاب قانون بو علی و کتاب های طبی گیاهی را تدریس می کردند، اما خود این کشورهای غربی و اروپایی یک نقشه کشیدند تا داروهای شیمیایی و مواد غذایی آلوده را وارد کشورهای جهان سوم کنند؛ این ها آزمایشاتی را بر روی حیوانات به ویژه موش انجام دادند و به نتایجی رسیدند و همان داروها را برای انسان ها نیز تجویز کردند؛ بنده سؤال می کنم آیا نباید فرقی بین انسان و حیوان لحاظ شود؟ آیا کمالی که برای انسان در نظر گرفته شده همان کمالی است که برای موش در نظر گرفته شده است؟.

عطاری های زمان قدیم کجا هستند؟

در غرب داروها را ترویج کردند و به کشورهای جهان سوم و به ویژه مسلمان نشین وارد کردند؛ در زمان قدیم سر هرکوچه چیزی به اسم داروخانه نبود و همه جا دکان عطاری بود ولی الان نه در هر محله بلکه سر هر کوچه یک داروخانه قرار دارد که همه اینها نقشه است؛ ما در اسلام اصلا بیمارستان نداریم، چراکه بیمارستان یعنی بیمار، سِتان به این معنا که در این مرکز شخص تازه بیماری را می گیرد و حتی اگر کمی مریض بوده بیماری او تشدید می شود؛ ما در اسلام شفاخانه و درمانگاه داشتیم که مریض وقتی مراجعه می کرد برای شفا می رفت نه این که مریض تر شود بیمارستان غربی است؛ چرا اسم اسلامی نداشته باشیم؟.

در غرب نه تنها در نوع دارو فرهنگ و اعتقادات ما را عوض کردند بلکه در نوع ساختمان سازی نیز فرهنگ خود را بر ما قالب کردند، چرا که این که ساختمان به چه نحوی باشد در اسلام دستور داریم؛ در ساختمان های قدیم درها و پنجره ها و سقف از چوب بود و دیوارهای خشتی و گلی خواص طبی زیادی داشت، اما بتون آرمه و سیمان هایی که بعدا پیدا شد همه سرطان زا است، به نظر شما چرا آن نشاط و شادابی گذشته امروز نیست؟ خانه های آپارتمانی بناهایی صهیونیست نشین است و اصلا ریشه اسلامی ندارد.

غربی ها برای جهان سوم و به ویژه تشیع نقشه کشیدند تا با مصرف غذاها و داروهای شیمیایی آمارا بیماری ها را بالا ببرند که موفق بوده اند و شما می بینید امروز آمار نازایی هم بالارفته است که یک دلایل آن همین داروهای شیمیایی است.

رسا ـ به عقیده شما آیا می توان محصولات تراریخته را یک راه نفوذ برای تغییر خاموش عقاید و فرهنگ یک ملت دانست؟

بله یقینا تمام حرکات دشمنان با چراغ خاموش و با حرکاتی مرموزانه و زیرخاکی است که ابتدا با ترویج فرهنگ خودشان به میدان می آیند تا اول اعتقادات مردم را هدف قرار دهند همچنانکه امروز با راه اندازی شبکه های ماهواره ای و تبلیغ طرز پوشش غربی فرهنگ اصیل ما را غصب کنند و حتی با سبک زندگی ما همچون آشپزخانه های اپن و باز مخالفت می کنند.

نفوذ فرهنگ غرب در فرهنگ اصیل اسلامی

همه ما می دانیم آشپزخانه باید در خارج خانه و در فضایی نیمه بسته باشد تا گازها و موادی که برای بدن مضر است وارد فضای اتاق هانشود، اما دشمنان این فرهنگ را جا انداختند که باید آشپزخانه باز و رو به روی میهمان ها و افراد حاضر در اتاق ها باشد که اصلا با منطق اسلام و شرع سازگاری ندارد.

در نوع پوشش شما در موزه های تاریخی مثل موزه کریم خان نگاه کنید که چه پوشش های اسلامی و اصیلی داشتیم که تا پنجاه سال پیش نیز بسیاری از آنها وجود داشت، ولی دشمنان به مرور زمان و با رخنه در فرهنگ و باورهای اسلامی ما توانستند این پوشش ها را از ما گرفته و به جای آن لباس های تنگ و مضر را برای ما تولید و بر فرهنگ ما وارد کنند.

تغییردهندگی زیستی محصولات تراریخته

در محصولات تراریخته نیز که اخیرا بحث آن مطرح شده است می خواهند نوع زیست جامعه را تغییر دهند و از این طریق بتوانند فرهنگ و اعتقادات خام و پوچ خود را بر مردم ما تحمیل کنند که مردم، جامعه و مسؤولان ما باید بیدار و هوشیار باشند تا در دام این خطرات بزرگ گرفتار نشوند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

})