یکشنبه , ۳۱ تیر ۱۳۹۷

طب اسلامی،آرمان انقلابی،اقتصاد مقاومتی

دل نوشته ای برای حزب الله
یکی از شاخصه های اصلی افرادی که آنان را “مذهبی” یا ” حزب اللهی” می دانیم دلبستگی آنان به اعتقادات مذهبی و تعصب بجا نسبت به آن است. وجه تمایز فرد مذهبی با غیر مذهبی در این است ( یا بهتره بگوییم باید در این باشد) که او به دنبال انجام اوامر و دستورات دینی است نه این که صرفا دارای ظاهر مذهبی است. پس اجرای اوامر دینی برای فرد مذهبی که نسبت به آن آگاهی دارد، همیشه یک آزمون است. البته او باید به دنبال کسب این آگاهی هم باشد. همچنین برای یک فرد “ولایی” باید اجرای اوامر و دستورات ولی فقیه مورد توجه باشد نه صرفا ابراز عشق و علاقه به مقام معظم رهبری و دادن شعار. اگر بخواهیم یکی از آسیب های که همیشه متوجه افراد وگروه های مذهبی شده را بیان نماییم، انجام گزینشی دین و یا عمل به ظاهر شرع است و همیشه هم از این ناحیه مورد انتقاد دیگران قرار می گیرند حالا یا با آگاهی یا بدون آگاهی.
همگی می دانیم که دین اسلام مکتبی جامع الابعاد است که دارای برنامه زندگی سعادتمندانه انسان می باشد و کلید حل مشکلات جهان امروز عمل به دستورات قرآن و اهل بیت عصمت و طهارت علیهم الاسلام می باشد. حداقل در شعار همه به این مطلب اذعان داریم. قطعا اگر برنامه درخشان اسلام در همه زمینه ها برای عموم مردم تبیین شود و کسانی که دارای تریبون و رسانه هستند و قلم به دست دارند و یا مسئولند از محاسن عمل به این دستورات و مضرات مخالفت با آن سخن گویند و قانون گذاران موانع اجرای احکام و برنامه نورانی دین را بردارند و اجرای آن را تسهیل کنند، گلستان خواهد شد. اما متاسفانه اشکال در این جاست که بسیاری از مسئولین و یا افراد موثر جامعه اعتقادی به جامع الابعاد بودن اسلام ندارند هر چند شعار آن را بدهند. آیا دین ما در طب و پزشکی، معماری، پوشاک، خوراک، سیاست، اقتصاد،کشاورزی، روابط بین الملل، هنر، رسانه و… هیچ تئوری ندارد که این گونه در ابعاد مختلف نگاهمان به غرب و خوشایند مردم و نظرات بادآورده می باشد؟ چرا گاهی یک فرد مذهبی که علاقه به دین، انقلاب، ولایت و شهدا دارد زمانی که لباس می خواهد بخرد به دنبال نظر دین در خرید لباس نیست؟ چرا هنگامی که مریض می شود به دنبال نظر دین در درمان خود نیست؟ چرا هنگامی که غذا می خواهد بخورد به دنبال نظر دین نیست و هر چه در بازار هست همان را میخریم و می خوریم؟ آیا قرآن و روایات به ما نگفتند چه بخوریم و چه نخوریم؟ اگر گفتند و ما می دانیم چرا به آن عمل نمی کنیم؟ و اگر گفتند و نمی دانیم چرا به دنبال دانستن آن نیستیم؟ و اگر کسی اعتقاد دارد که نگفتند و دستورات دینی منحصر به همین ظواهر فقه است جواب آن مبسوط و از حوصله این مقال خارج است و فعلا فرض بر این است که مخاطبین ما قبول دارند که اسلام در همه زمینه ها حرف دارد. بدیهی است که فهم اعتقادات و برنامه های دینی در همه زمینه های فوق الذکر و تبیین آن برای مردم مهمترین کار فرهنگی برای افراد حزب اللهی می باشد اما اکنون شاید فعالیت فرهنگی اکثر ما در برگزاری هیات، یادواره شهید، اردوی راهیان نور و… تقلیل پیدا کرده است. نگارنده به هیچ وجه به دنبال کاهش ارزش این امور بزرگ نیست اما می خواهد بگوید که نباید کار فرهنگی منحصر در آنها شود. باید بعضی از افرادی که دل در گرو نظام و اسلام دارند به دنبال تولید پوشاک ایرانی اسلامی باشند که این یک کار فرهنگی بزرگ است. در هجوم همه جانبه دشمن به محصولات کشاورزی ما و تولید بذرهای یکبار مصرف و تراریخته، پرداختن به امر کشاورزی اصیل مورد تاکید اهل بیت بزرگترین کار فرهنگی است. اگر تعدادی از نیروهای مومن یک مجموعه ای برای مطالعات معماری اسلامی راه اندازی کنند و اصول سبک دینی را تحقیق و به مراکز مربوطه ارائه نمایند یک کار فرهنگی است و اگر افرادی طب و طبابت اسلامی را از قرآن و روایات بیاموزند و عموم مردم را با همین تغذیه و گیاهان طبیعی درمان کنند و نشان دهند که اسلام حتی برای کوچکترین مسائل وهر آنچه که مورد نیاز یک جامعه هست، برنامه دارد، دارند مجاهده می کنند. البته همه این امور نیازمند کار علمی و تحقیقاتی است و اصلا منظور ما این نیست فرض مثال با یک روایت بتوان نظریه پردازی کرد هرچند متن دین برای عامی و متخصص قابل فهم و استفاده است. اگر ما در یک جبهه نبرد قرار گرفته باشیم، برای مقابله بادشمن نیاز به انواع ماموریتها داریم: فرماندهی، تک تیرانداز، آرپی جی زن، امداد، مخابرات، شناسایی و عملیات، فرهنگی و تبلیغات، تدارکات، پشتیبانی و… آیا منطقی است همه نیروها تیرندازی کنند؟ یا همه بخواهند راننده آمبولانس شوند؟ پس چه شده حالا که ما در جنگ نرم بزرگی قرار داریم بسیاری از ماموریتهای مهم جبهه نبرد را خالی کردیم و صرفا با هیات می خواهیم به جنگ دشمن رویم؟ آیا ما نیاز به ماموریتها دیگر در این جبهه نداریم؟
رهبر فرزانه انقلاب حضرت آیت االله العظمی خامنه ای بارها بر پرداختن به همه جوانب دین تاکید نمودند. تولید علوم انسانی اسلامی، نرم، جنبش نرم افزاری، هنر متعهد، طب ایرانی اسلامی، کرسی های نظریه پردازی، تولید اسباب بازی اسلامی برای کودکان، تولید پوشاک ایرانی اسلامی، استقلال اقتصادی، کشاورزی، فضای مجازی، ادبیات و شعر، کتاب و مقاله، اقتصاد مقاومتی و… مواردی است که ایشان بارها بر ورود نخبگان دینی به این مقولات تاکید نمودند و باید افراد مذهبی و حزب اللهی برای جهاد در این عرصه ها آستین بالا زنند. دیگر یک فردی که دوستدار رهبری و ولایتی می باشد نمی تواند صرفا به ابراز احساسات و شعار اکتفا کند، رهبری مسیر را مشخص نمودند.
البته در این بین ورد نیروهای مذهبی به مقوله طب اسلامی از اهمیت مضاعفی برحوردار است. علم طب و علم فقه، علومی هستند که پیامبر اسلام تمام علوم اصلی را در آنها منحصر کرده و طب به معنای عام آن تمام دانش هایی که به نحوی با بدن و روح انسان سر و کار دارد را در بر می گیرد از قبیل پزشکی و طبابت، تغذیه، پوشاک، مسکن و معماری، روانشناسی، دامداری، کشاورزی و… . از سوی دیگر “درمان” از اصلی ترین هزینه های مردم می باشد که بخش اعظمی از بودجه دولت را به خود اختصاص می دهد و مستقیم با جان انسانها سر و کار دارد. همچنین دشمنان، برنامه ریزی مفصلی در این زمینه برای ما انجام دادند که بخش اعظم آن مخفی می باشد. تغییر ذائقه مردم از غذاهای اصیل و طبیعی به مواد مصنوعی، ورود محصولات کشاورزی مشکوک به ایران از دهه های گذشته مانند چای، تغییر ژنتیک بذرها و نباتات و پخش بذرهای ضعیف و یکبار مصرف، انتشار مرض های ناشناخته در قالب داروهای وارداتی، دیکته سیاستهای سازمانهای جهانی جهت فلج کردن اقتصاد و جلوگیری از خودکفایی در محصولات غذایی اساسی، تشویق به واردات مواد غذایی، بیوتروریسم و محصولات تراریخته و… از جمله این برنامه ها می باشد. بدیهی است که این امر از مسائل مهم امنیت ملی ما به شمار می رود. از طرف دیگر در منابع دینی ما آموزه های بسیار ارزشمندی در باب طب و تغذیه هست که سالهاست در کتابها خاک می خورد. هزاران روایت که باعمل به آن به بسیاری از بیماریها دچار نمی شویم و درمان سهل امراض سخت و پرخرج به راحتی بیان شده است. مهمتر این که تبیین این بخش از آموزه های اهل بیت، چهره حقیقی دین را به مردم نشان خواهد داد و ثابت می کند اسلام در نماز و روزه خلاصه نمی شود. لازم است مومنین به این امر مهم قیام نمایند و آن را سرلوحه فعالیتهای فرهنگی خود قرار دهند و آن را از پوچی نجات بخشند.
سرآخر هم باید بگویم که طب اسلامی در ذیل خود مشاغل زیادی را در بر دارد که بچه های مذهبی با پرداختن به آن می توانند هم کار فرهنگی و هم کار اقتصادی کنند و از مشاغل کاذب که باری بر دوش جامعه می باشد، جلوگیری و اقتصاد مقاومتی را جامعه عمل بپوشانند. باید هشدار دهم که اگر این قیام و جهاد صورت نپذیرد و همچنان به کارهای فرهنگی سطحی، خود را دلخوش نماییم، دیری نمی پاید که از درون خواهیم پوسید و همان طور که برژینسکی مشاور امنیت ملی آمریکا گفته با سیطره آمریکا و صهیونیت ها بر غذا و دارو، ملت تحت تسلط آنان قرار خواهد گرفت.
مجتبی بصیری

يك ديدگاه

  1. سلام
    دوست عزیز اسم سایت رو عوض کنید بذارید سایت خبرگزاری اونم اخبار عده ای خاص

    سایت تخصصی چیه

    بابا من ماه هاست این سایت رو دنبال میکنم محتوای علمی ندارید جمع کنید

    بایدم محتوای علمی نداشته بایشید

    آدم که دستش از دست استاد رها شد دیگه غیر از این انتظار نیست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.